İyi İnsan Olmak Neden Zayıflık Sanılıyor?
️ Şimal Sada'nın Kaleminden
Bu çağda iyi olmak cesaret ister.
Çünkü artık dürüstlük saf olmakla, yardımseverlik eziklikle, sessizlik acizlikle karıştırılıyor. Kalbiyle hareket eden insanlar “fazla duygusal” damgası yiyor. Ama kimse sormuyor: Duygusuz yaşamak ne zaman erdem oldu?
Toplum olarak garip bir noktadayız. Yoldan geçen biri düşse kimse yardım etmiyor; ama videosunu çekip paylaşan çok. Hırsızlık yapan değil, sustuğu için zarar gören utanıyor. Vicdan, artık sessizliğe gömülmüş bir harita gibi: Nerede olduğunu bilen az, yolunu oradan geçiren daha da az.
İyilik, yalnızca bir paylaşım altına konan kalp emojisiyle sınırlı. Oysa gerçek iyilik görünmezdir. Karşılık beklemez. Kalabalıkta alkış istemez. Ama ne yazık ki görünmeyen her şey değersiz sayılıyor artık. İyilik de dahil.
İyi insan olmak, hayata karşı saf bir duruş sergilemektir. Ama bu saflık zayıflık değildir. Aksine, kirlenmemeyi seçmiş olmanın gücüdür. Çünkü herkesin çıkar hesapları yaptığı bir dünyada, hâlâ yüreğiyle hareket eden biri kalmışsa… orası hâlâ yaşanabilir demektir.
Sakın değişme. Sadece daha dikkatli ol. Çünkü iyi kalmak, artık bir tür direniştir.
